| دلتنگی | ||
|
چقدر دل من براي تو تنگ است صداي قمري آوازه خوان چه بي رنگ است تمام تاب و توانم ز دوري رويت ببين چگونه به پاي نگاه تو رفته است به گيسوان وجودت که در زمان فراق بسان فصل خزانم،چقدر دل گير است تو ناخداي محبت به عرشه هاي خيال به سرزمين دلت، ماندنم چه شيرين است بيا و حامي آرامش وجودم باش که بي پناه نفسهاي تو پريشان است
سحر
|
||
|
2
نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1384ساعت 7:23 توسط سحر |
|
||
|
خيلي راحت مي تونم ذهن گل رو حدس بزنم دم دريا بشينم موج تو رو خط بزنم به چشات خيره بشم عمق دلت داد ميزنه حالا اون حرفاي زيبات ديگه معنا نداره بين اين همه غريبه ديگه موندن نداره دل پر درد منم دوا بجز غم نداره توي اين رنگ و ريا نگو به من چاره داره سفر دور و درازه،خط آخري داره...!!! سحر |
||
|
2
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اردیبهشت 1384ساعت 8:23 توسط سحر |
|
||
| می توان | ||
|
مي توان در سايه سار نگاه تو عشق را معنا کرد و پيچک نگاه تو را در افق نگريست. در ميکده دستان تو زندگي کرد و از مرز کسالت دور شد و روي سر شاخه هاي زمان به انتظارت نشست و به اميد وصالت ماند مي توان با گرمي سر انگشتان تو امواج محبت را حس کرد و لحظه اي بي دغدغه فقط و فقط با تو تا بينهايت قدم زد...
|
||
|
2
نوشته شده در پنجشنبه یکم اردیبهشت 1384ساعت 11:9 توسط سحر |
|
||
