صبح شده بود.

ولي نمي خواست از جاش بلند بشه

انگار همه وجودش درد ميکرد

اين صبح با هميشه فرق داشت

مي خواست ديگه از همه چيز راحت بشه

راهشو هم پيدا کرده بود

پاي….پا……

يک ساعت بيشتر نگذشت

صداي ماشين آمبولانس و پليس

و فرياد هاي مادرش همه جا رو پر کرده بود.

اون با خود خواهی تمام واسه هميشه رفت….

........................

....................................

..................................................

خداوندا به من شهامتی عطا فرما

تا بپذيرم آنچه را که نمي توانم تغيير دهم و

تواني عطا فرما

تا تغيير دهم آنچه را که مي توانم و......

خردي که تفاوت بين اين دو را درک کنم.

دلم از اين آسمان و مردمش تنگ است       چرا صداي محبت برايشان سخت است؟

    به هر کجا که نظر ميکنم در اين دنيا       شکسته يک گل سرخي کنار هر دريا

         زمان ديدن يک کودک سيه جامه       کجاست آن همه دلهاي مهربان.ساده؟

      به وقت حرف همه عاشقيم و آواره       ولي به پاي عمل نيست.پروانه!

     دلم گرفته از آن اشکهاي خشکيده        و آن صداي شکسته درون يک سينه

   و هيچ کس که نپرسيد از آن گل لاله       و خنجريه مسافر که زد به آن ساقه

   چرا گذ شته زمان شکستن و بارون؟       نمی کند نظري آفتاب بر مجنون

مگربه عمق وجود با خداي خود قهرين؟       که ابرهاي شکايت به هر کجا بردين

  نمازعشق شکست و نديده ام حامي       خلوص سبز گذشته از اين دل خاکي

                                                                                                     

                                                                                                       سحر

 

چند روزي ميشه که دلت رفيق اين دلم شده

                        نگاه ساده تو هم با چشم من عوض شده

يه مدته حس ميکنم يه حرفي رو مي خواي بگي

                به هر دري مي زني و يه هو پاتو پس مي کشي

گاهي بهونه مي کني يه چيزي رو واسه من

                    تا که شايد راهي بشه بيايي دوباره پيش من

گاهي صدات کم ميشه و بهم ميگي که خسته اي

            بعدش که خوب فکر ميکنم ميگم شايد دل بسته اي

چند وقتيه که اون صدات حرفاي تازه مي زنه

          نمي دونم که چي ميخواي تو اون دلت چي مي گذره

مي خوام يه حرفي بزنم روراست تو خط آخرم

          وقتي بهم خيره مي شي مي شکنم و رنگ مي بازم

وقتي مي گم از سحر خبر ندارين ......

نگين چرا خبر داريم.شاکي نشين؟

آخه بابا کجاي کارين

که ديروز يه سيب سرخ افتاده بود تو دامنم

مونده بودم سيب دومه يا چهارم؟

گيج تر از گيج شده بودم

خودم هم نفهميدم چي جوري سيبه افتاد....؟

وقتي ازش پرسيدم و گفت که چهارمه

باور کنيد از ترسم که مبادا دوباره قهرش بگيره

بی چون و چرا قبول کردم.

بعدش جونم براتون بگه که زنگ زدم به صاحب سيب و

يه جورايي عذر خواهي کردم.

مي دونين

اوني که اون بالا نشسته(که جاي خود داره)

به علاوه بعضي ها که اينجا رو زمين هستن

مدام دارن سحر بيچاره رو امتحان مي کنن

نمي گم خسته شدم ولي جون سحر

بگين پس کي پايان ترم ميشه؟

تعطيلات من کي مي رسه........؟

کي.....؟

شايد يه وب زدم به اسم:سحر و سيب هاش

نظرتون چيه؟حداقل شما از دست سيبهاي من

يه نفسي مي کشين

من که...

             اينم واسه شما         

  امشب مي خوام از تو بگم        ولي انگاري نمي شه

               صدام گرفته تو گلو         بغضم چرا وا نمي شه  

        به هر دري در مي زنم         با اين لغتها نمي شه

      با اشکام آبشون مي دم        با اين خيالم نمي شه

              بهت ميگم کمک بکن        ميگي رو کاغذ نمي شه

                      به ساعتم خیره مي شم         با اين زمانها نمي شه

                                 دلم ميگه ورق بزن         ولي کلک هم نمي شه

                چرا نگاه عاشقت         با دل من يار نمي شه

    دلم مي خواست نور باشي        اما با غمهات نمي شه

           خستگي هاتوبردارم         ولي با رويا نمي شه

                         گفتي بمون با دل من         اما به مولا نمي شه

                                                                                            سحر

                      ممنونم كه هميشه با off های زیباتون منو شرمنده می کنین

                                            دست گلتون درد نكنه                          

مي خوام يه خونه بسازم       با ديواراي کاگلي

      سقفشو چوبي بکنم       با کف پوشهاي مرمري

 يه حوض کوچيک وسطش      با ماهي هاي صورتي

        دو پنجره رو به حياط      با گلدوناي شمدوني

   حياط رو سنگفرش بکنم      واسه شبهاي بي کسي

    تخت بزارم گوشه حوض      با گليم هاي گل گلي

       صدات کنم از تو حياط      با يه بغل مهربوني

       گل بذارم لاي موهات      با پولک هاي مخملي

          تو خونه ديوار نذارم      با تيغه هاي آهني

         يا پرده ها رو نکشم      مثل دلهاي زندوني

          رو تاقچه آينه بذارم      واسه چشمهاي عسلي

        يه گلدون ياس بذارم      اونجا کنار پنج دري

       تاپرشه عطر گل ياس      وقتي که از راه مي رسي

                                                                    

                                                                        سحر

 

يه روز رو کردم به خدا و يه سيب سرخ ازش خواستم

وقتي گفت چرا؟....گفتم مي خوام به آرامش برسم.

خيلي نگذشت که بهم داد.

يه چند وقتي خوش بودم.ولي هرچه مي گذشت

اين باور تو من قويتر مي شد که

اين اون سيب سرخي نبود که من فکر مي کردم.

تا جايي که دوباره نگاه کردم به اسمون و گفتم:

من اشتباه کردم اينو نمي خوام.

گفت :باشه ازت مي گيرم.هل شدم و گفتم:

نه اين يه زره آرامش هم ميره باهاش. يه مکثي کردم و

گفتم:سيب سرخ دوم رو بهم ميدين؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شايد به آرامش برسم.

چيزي نگفت سکوتش معني رضايت مي داد چون

چند روز بعد اونقدر سرگرم سيب دوم شدم که

نفهميدم چي جوري سيب اول رو ازم گرفت!

.....................................

بايد بگم در مورد سيب دوم هم اشتباه کرده بودم

پشيمون و خجالت زده با نا تواني رفتم جلو و گفتم

که همه اون آرامشهاي قبل رو هم از دست دادم

گفت : با شه. اينم مي گيرم

اينبار سکوت کردم.......................................

ادامه داد....سيب سرخ سوم رو بدم؟!

با اشتياق سرم رو بالا کردم و با بغض توي گلوم به زور گفتم:

ميدين؟؟؟؟؟؟؟؟

جوابمو نداد.با خيال سيب سوم روزهام ميگذشت.

وقتي به خودم اومدم فهميدم که به سرابي دل بستم

سيبي در کار نبود چه برسه به سرخش...

سيب سرخ سوم واسه اين بود که من بفهمم اين

من نيستم که بايد تصميم بگيرم و تعيين تکليف کنم .

خودش بهتر از من صلاحم رو مي دونه.

چشمام پر اشک مي شد و به آسمون زل مي زدم

از ته دلم مي گفتم که راضي ام به رضاي تو

اين کار هر روزم شده بود.....

خيلي نگذشت (يعني رحيم تر از اين حرفها بود )

که احساس کردم وقتي قلمم رو مي گذارم رو کاغذ

چيزهايي مي نویسم که بهم آرامش مي ده

نه عاشق بودم و نه معشوق ولي از عشق مي نوشتم

مثل يک عاشق واقعي

نمي شد اسمش رو شعر گذاشت چون

در حد يک شاعر نبودم ولي مهم اين بود

که سيب سرخ رو اين بار اون کريم برام انتخاب کرده بود

نوشتن آرامشي بهم ميداد که از يک دنيا سيب سرخ

واقعي تر بود

نوشتن ، سيب سرخ خدا بود

يه شب گفتم خدايا ! اين همون آرامشه

هموني که دنبالش بودم هيچ وقت ازم نگيرش

يک دفعه به خودم تشر زدم دختر ...

مگه عقلت کمه؟ باز داري تعيين تکليف مي کني ؟

شايد سيب دوم خدا بهتر از سيب اولش باشه ...

زبونم رو گاز گرفتم و گفتم :

توکل بر تو هر چي تو بخواهي

مي دونم که هيچ وقت بد بنده هاتو نميخواي

پس ...... راضي ام به رضاي تو .......

 

خيلي وقته که صدات نمي زنه در                                         

                                               به دل خسته من نمي کشه سر

خيلي وقته که گلهاي گلخونه آب ندارن                                    

                                      نور خورشيد رو گرفتن ديگه آفتاب ندارن

خيلي وقته آسمون ابريه بارون نمياد                                       

                                            غرش رعد مياد صداي ناودون نمياد

خيلي وقته که قناري تو ترانه گم شده                                     

                                         نفس گرم پرستو سرد و پاييزي شده

خيلي وقته که دلم به ياد تو پر ميزنه                                       

                                         ياد خاطراتمون به دل من سنگ ميزنه

  خيلي وقته که براي خنده هات باروني ام                                   

                                    مي شينم کنج خونه توي دلت زندوني ام

 خيلي وقته خونمون به دست باد خراب شده                            

                                  سوز و سرماي زمستون واسمون لونه شده

  خيلي وقته تو شبهام ستاره ها رو دزديدن                                

                                        نور مهتاب نمياد  پرده شب رو کشيدن

  خيلي وقته صورتم خيسه ولي دست تو نيست                          

                                  سد چشمام محکمه شونه آروم تو نيست

خيلي وقته جلوي خونه دل آب مي پاشم                                

                                هر جا حرف بي وفايي باشه فرياد مي کشم 

خيلي وقته که مي گي يه روزي از سفر مياي                          

                                    دل رو آروم مي کنم شايد که با بهار بياي

                                                                                           سحر

      وقتي غروب سر مي رسه            با کوله بار غصه هاش

  بعدش صداي بی کسيت            پر مي شه توي نفساش

                       اونوقت دلم به ياد تو            پر مي کشه توي هواش

خاطره هاي عشق تو            شده يه ماجرا براش

        ديوانگيت وقت غروب            يه درده توي اون چشاش

                به خاطر دل غروب            ديگه نکن شبها صداش

                                                                                     سحر

با سلام

هوا حسابي گرفته و با رون مي زنه

وقتي بارون مي ياد ياد گذشته ها مي کنم

ياد تو....نه تو....واي...چقدر تو هاي زندگي من زياد شدن!

خوشحالم که همشون هم تو نيستن

بعضي هاشون هم شما هستن

وگرنه گاهي با هم اشتباه مي گرفتمشون.

 

گاهي مي بينم ادم هاي رو که به عشق اسيرن

اوناي که يه جايي دلشون رو جا گذاشتن

واي به روزي که نديده و نشناخته رفته باشن

وقتي بر مي گردن مي بينن انگاري سبک شدن

اگه باهوش باشن زود دوزاريشون مي افته

وگرنه يه چند روزي حالي به حالي اند

بعضي هاشون هم تا يکي بهشون نگه باور نمي کنند.

خلاصه اينم از اون حرفاست

بعضي ها که انواع و اقسام عشق ها رو تجربه کردن

مي گن عشق بي معني حقيقت نداره

اقا دنبالش نرو بدبختي مياره

نهايتش اسيري و پشيمونيه

بعضي ها که تازه اول راه اند

ميگن اي بدک نيست

زندگيم يه جور ديگه شده

کتري دلم داره قل قل مي زنه

اوناي مي مونن که وقتي ازشون مي پرسي

يه نگاهي به سر تا پات مي کنن و مي گن:

تا چي جوريش باشه؟

با کي باشه؟

واسه چي باشه؟

اگه سرت درد کنه واسه بحث

تا خود صبح برات حرف مي زنن

وقتي با خودت خلوت مي کني

پيش خودمون بمونه بدهم نمي گن.

تو این شلوغی SMS ها و آنتن ندادن گوشکوب ها

هنوز مظنه بازار دستم نيومده

به قول بعضي ها عشق هم بستگي داره به مظنه

اگه خوب مي توني استفاده بکني

خوب يکي شوبخرهر موقع هم که ديدي داره ضرر ميده

يه جور از شرش خلاص شو

ختم کلام

مي مونن يه دسته اخر

که چشمشون رو به همه چيز بستن

و تنها يه لغت تو فرهنگستانشون موج ميزنه و اون

عشقه

اون ها معني واقعي عشق رو درک کردن

با همه وجودشون.

حالا مي خوام يه نگاهي به خودتون و عشقتون کنين

 کجاي کارين؟از کدوم دسته؟

موفق هستين يا نه؟

ببينين از اين همه تو به کجا ها که نرسيديم!

 بيا دوباره پيش

بيا دوباره پيش من سرود عشق رو بخونيم     کنارخاطراتمون واژه به واژه بمونيم                

       واسه رسيدن به هم يه دريا پارو بزنيم     بشيم يه ناخداي عشق تو چشم هم زل بزنيم

با دستاي سرد و گلي يه قصر رويا بسازيم      با دل بي صبورمون روز ها و شبها بسازيم    

تو سيل اشک و گريه ها يه سد محکم بمونيم      پل بزنيم به دل هم ساده ساده بمونيم.     

                                                                                                                 سحر